Kryzys mocno uderzył w europejskie rynki pracy

Obecny kryzys zbiera żniwo na rynkach pracy w UE, odwracając w dużym stopniu tendencje wzrostowe w poziomie zatrudnienia obecne od 2000 r., jak głosi opublikowane pod koniec listopada sprawozdanie „Zatrudnienie w Europie” za rok 2009.

Mężczyźni, osoby młode, pracownicy nisko-wykwalifikowani i tymczasowi najdotkliwiej odczuli spadek zatrudnienia Od początku kryzysu w UE zlikwidowano ponad 4 mln miejsc pracy, chociaż straty w zatrudnieniu udało się w pewnym stopniu ograniczyć dzięki wprowadzeniu krótszego czasu pracy oraz zastosowaniu innych strategii. Środki łagodzące bezpośrednie skutki kryzysu, choć istotne, nie są jednak same w sobie wystarczające, by zapewnić udane wyjście z kryzysu. Polityki zatrudnienia powinny skupić się na przygotowaniu przejścia do gospodarki niskoemisyjnej.
W 21. wydaniu rocznego sprawozdania „Zatrudnienie w Europie” przeanalizowano z uwagą dwie kluczowe kwestie dla przyszłej polityki w zakresie rynku pracy UE: przepływy na rynku pracy oraz wpływy zmian klimatu na rynek pracy.

Rynki pracy UE są bardziej dynamiczne niż się często uważa, ale długotrwałe bezrobocie wciąż jest dużym zagrożeniem

Europejskie rynki pracy wykazały się znaczącym dynamizmem w ostatnich latach, jako że każdego roku około 22% europejskich pracowników zmienia pracę. Ten dynamizm nie ogranicza się do krajów zwykle postrzeganych jako „elastyczne”, jak na przykład Wielka Brytania lub Dania, ale dotyczy wszystkich krajów UE, chociaż wspomniany odsetek waha się od 14% w Grecji i 16% w Szwecji do 25% w Wielkiej Brytanii, Finlandii, Hiszpanii i Danii. Dynamizm ten jest częścią tendencji obecnej w UE od późnych lat dziewięćdziesiątych w postaci coraz częstszych, przypadków przejścia od nieaktywności i bezrobocia do zatrudnienia, co jest oznaką zasadniczej poprawy o charakterze strukturalnym na rynkach pracy UE.

Nie wszyscy pracownicy skorzystali jednak w równym stopniu z tej pozytywnej tendencji. Chociaż liczba długotrwałych bezrobotnych spadła od lat dziewięćdziesiątych, problem ten pozostaje poważnym wyzwaniem. W ostatnich latach blisko 45% okresów bezrobocia w UE trwało dłużej niż rok, podczas gdy w Stanach Zjednoczonych odsetek ten wyniósł tylko około 10%.

W obliczu obecnego kryzysu przeciwstawienie się temu problemowi stało się jeszcze bardziej pilne. Polityka na rzecz przechodzenia pracowników do zatrudnienia połączona z modelem elastycznego rynku pracy i bezpieczeństwa socjalnego są kluczem do zmniejszenia długotrwałego bezrobocia i podtrzymania szans na rynku pracy.

Polityka ograniczania emisji znacząco zmieni struktury zatrudnienia w UE

Starania UE na rzecz konkurencyjnej gospodarki niskoemisyjnej staną się ważnym motorem działań na rynku pracy. Chociaż efekty wzrostu stopy zatrudnienia netto być może nie będą spektakularne, gdyż wraz z powstaniem proekologicznych miejsc pracy i nadaniem już istniejącym bardziej proekologicznego charakteru zniknie część obecnych stanowisk, zasadnicze zmiany strukturalne spowodują przenoszenie pracowników do różnych sektorów gospodarki i pozyskiwanie przez nich innych umiejętności zawodowych.

W związku z tym zmiany klimatu i związane z nimi środki polityczne będą w dużym stopniu kształtować przyszłe zapotrzebowanie na konkretne umiejętności. Wymóg posiadania nowych kompetencji wynikający z gospodarki niskoemisyjnej będzie początkowo sprzyjał pracownikom wysoko-wykwalifikowanym. Wraz z wchłonięciem przez rynek nowych technologii jednak również pracownicy nisko-wykwalifikowani będą w stanie objąć nowe stanowiska, pod warunkiem że zostaną odpowiednio przeszkoleni. Dlatego właśnie koncentracja działań na rozwoju umiejętności, w celu ułatwienia przejścia do nowych miejsc pracy i ograniczenia braków i niedoborów umiejętności, wraz z odpowiednim dialogiem społecznym są głównymi warunkami płynnego przejścia do gospodarki niskoemisyjnej.

Sprawozdanie „Zatrudnienie w Europie” za rok 2009:
http://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=119&langId=en



Źródło: Komisja Europejska