Opinia Konfederacji Lewiatan do projektu dyrektywy w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania

W nawiązaniu do toczących się prac nad projektem dyrektywy w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania (COM 2013 919) chcieliśmy zwrócić uwagę, na niektóre niepokojące biznes zapisy. Nasza analiza projektu dyrektywy wskazuje, że przyjęcie jej w takiej postaci spowodowałaby objęcie tą regulacją źródeł spalania o mocy poniżej 50 MW pracujących w rafineriach ropy naftowej.


Tymczasem emisja z tych źródeł jest już regulowana przepisami dyrektywy o emisjach przemysłowych (2010/75/WE), w szczególności poprzez decyzję KE w sprawie konkluzji BAT. Konkluzje BAT określają szczegółowe wymagania techniczne i limity emisji szkodliwych substancji do środowiska, których spełnienie jest konieczne aby instalacja przemysłowa mogła być eksploatowana. Przemysł rafineryjny aktywnie współpracował przy opracowaniu tego dokumentu celem osiągnięcia zapisów pozwalających na optymalizację kosztów redukcji emisji.

Wspólnie wypracowanym z branżą rozwiązaniem są m.in. przepisy dotyczące możliwości wspólnego rozliczania się różnych instalacji rafineryjnych z limitów emisji substancji szkodliwych do powietrza (tzw. bubble). Spełnia to rolę „wirtualnego komina" tj. umożliwia sumowanie ilości szkodliwych substancji zawartych w różnych strumieniach gazów wylotowych. Istotnym, z punktu widzenia środowiska naturalnego, jest wymaganie aby taka sumaryczna emisja nie była wyższa niż suma emisji z pojedynczych źródeł.

Takie podejście pozwala zaoszczędzić, w skali całej UE, około 2 mld € (wg. szacunków Concawe) nie powodując wzrostu emisji szkodliwych substancji (SO2 i NOx) do powietrza.

Niestety, zaproponowane zapisy dyrektywy w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania uniemożliwiłyby skorzystanie z takich rozwiązań. Zgodnie z szacunkami Concawe dotyczy to 496 emiterów w 62 rafineriach (co stanowi 67% kominów rafineryjnych) - CAPEX tylko dla instalacji odsiarczania na jednym emiterze zawiera się w granicach od 1,5 mln € (1-5 MW) do 6,5 mln € (20-50 MW), zaś roczne koszty operacyjne od 7,5 do 18 tys.€ na tonę usuniętego SO2. Koszty te stanowiłyby znaczne obciążenie dla europejskiego przemysłu rafineryjnego, który obecnie znajduje się w trudnej sytuacji (w latach 2008-13 zamknięto 15 ze 100 działających w UE rafinerii. Podczas gdy do roku 2020, prawdopodobnie zamkniętych zostanie kolejnych 10).

Na etapie prac parlamentarnych nasze stanowisko znalazło poparcie wśród członków Komisji ds. Środowiska PE, którzy zgłosili stosowne poprawki (np.18 i123 w ENVI).

W ślad za przytoczonymi argumentami prosimy o poparcie naszego stanowiska i głosowanie za poprawką 44 do opinii ITRE, która brzmi następująco:

Poprawka 44

Herbert Reul

Wniosek dotyczący dyrektywy Artykuł 2 - ustęp 2 - litera f b (nowa)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

fb) obiektów energetycznego spalania opalanych wyłącznie paliwami rafineryjnymi lub w połączeniu z innymi paliwami w celu produkcji energii w obrębie rafinerii oleju mineralnego i gazu;

 

Liczymy, na uwzględnienie naszej opinii.