Zamknij X

INFORMACJA DOTYCZĄCA PLIKÓW COOKIES:

Ten serwis stosuje pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia.

  • Strona główna
  • Kalendarium
  • 2002
  • Co dalej z negocjacjami pracodawców i związkowców? Materiały z konferencji prasowej PKPP; Warszawa 25.01.2002 r.
  • A
  • A
  • A

Co dalej z negocjacjami pracodawców i związkowców? Materiały z konferencji prasowej PKPP; Warszawa 25.01.2002 r.

2002-01-31

Co dalej z negocjacjami pracodawców i związkowców? Materiały z konferencji prasowej PKPP; Warszawa 25.01.2002 r.



































































































































































































































































































































































































STAN NEGOCJACJI
MIĘDZY POLSKĄ KONFEDERACJĄ PRACODAWCÓW PRYWATNYCH I ZWIĄZKIEM RZEMIOSŁA
POSLKIEGO A OGÓLNOPOLSKIM POROZUMIENIEM ZWIĄZKÓW ZAWODOWYCH



W lutym 2001 roku Polska Konfederacja Pracodawców Prywatnych oraz
Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych rozpoczęły negocjacje,
których celem było uzgodnienie postulatów bądź regulacji prawnych
dotyczących prawa pracy i gospodarki, których wdrożenie, zdaniem obu
stron, mogłoby poprawić sytuację na rynku pracy i zwiększyć
konkurencyjność przedsiębiorstw. Negocjacje prowadzone w dwóch zespołach
roboczych (prawo pracy oraz polityka gospodarcza) odbywały się bez udziału
przedstawicieli rządu. Wynikały jedynie z woli porozumienia obu stron.
Polska Konfederacja Pracodawców Prywatnych zwróciła się równocześnie z
propozycją analogicznych rozmów do NSZZ "Solidarność". Po miesiącach
oczekiwania odbyło się jedno spotkanie wstępne, do następnych nie doszło.
"Solidarność" nie podjęła inicjatywy.
Wraz z uchwaleniem ustawy o Trójstronnej Komisji ds.
Społeczno-Gospodarczych, do rozmów między Polską Konfederacją Pracodawców
Prywatnych i Ogólnopolskim Porozumieniem Związków Zawodowych przyłączył
się Związek Rzemiosła Polskiego.



ZMIANY W PRAWIE PRACY UZGODNIONE ROBOCZO PRZEZ PRZEDSTAWICIELI PKPP, ZRP I
OPZZ



1.Zmniejszenie ograniczeń w stosowaniu umów o pracę na czas
określony i umożliwienie pracodawcom zawarcia 5 zamiast 2 takich umów.

Przedsiębiorstwa nie mające ciągłości zamówień nie mogą zapewnić stałej
pracy. Szczególnie w okresie dekoniunktury gospodarczej. W Hiszpanii,
umożliwiono zawieranie dowolnej liczby umów na czas określony i między
innymi dzięki temu bezrobocie spadło o połowę. W czasie dobrej koniunktury
pracodawcy ograniczają stosowanie umów na czas określony, aby zwiększyć
lojalność pracowników wobec firmy.

2.Zwolnienie pracodawców z obowiązku udzielenia zwolnienia na
poszukiwanie pracy (do 3 dni) pracownikowi, który sam wypowiedział umowę o
pracę.
Pracownik zachowuje prawo do zwolnienia na poszukiwanie pracy jeśli umowę
wypowiedział pracodawca.

3.Podwyższenie granicy zatrudnienia z 5 do 20 pracowników powyżej
której pracodawca jest zobowiązany do wprowadzenia regulaminu pracy i
regulaminu wynagrodzenia.
Regulaminy ograniczają możliwość dostosowania się do zmieniających się
potrzeb. W małych firmach warunki wynagradzania i rozkładu pracy powinny
być określone w indywidualnych umowach.

4.Wydłużenie okresu rozliczania czasu pracy z 3 do 4 miesięcy ma
na celu umożliwienie dostosowania czasu pracy w firmie do wahań zamówień.

5.Dodatek w wysokości 50% wynagrodzenia za pracę w godzinach
nadliczbowych dostatecznie zniechęca pracodawców do zatrudniania swoich
pracowników w godzinach nadliczbowych.
Międzynarodowa Organizacja Pracy wymaga dodatku w wysokości 25 % .
Średnia wysokość dodatku w UE wynosi 30 %.
Są jednak sytuacje, w których nie uda się uniknąć godzin nadliczbowych.
Zmuszają do tego pracodawców: z jednej strony chwilowe spiętrzenia
zamówień i wymagania technologiczne, z drugiej niedopasowanie kwalifikacji
osób poszukujących pracę do potrzeb pracodawców i brak zaufania do
pracowników zatrudnionych dorywczo.
Karanie pracodawców 100% dodatkiem w sytuacji bez wyjścia nadmiernie
obciąża koszt pracy i skłania do zastępowania pracy ludzi pracą maszyn. W
wielu wypadkach zastępowanie ludzi maszynami, robotami, komputerami jest
niezbędne dla poprawienia jakości czy przyspieszeniu operacji. Ale w wielu
wypadkach maszyny zastępują ludzi tylko dlatego, że koszt pracy jest zbyt
wysoki.

6.Uzależnienie obowiązku utworzenia przez pracodawcę komisji
bezpieczeństwa i higieny pracy oraz jej składu od stopnia zagrożeń, na
które są narażeni pracownicy, zmniejszy zbędną biurokrację i koszty.

7.Uzależnienie obowiązku utworzenia przez pracodawcę komisji
bezpieczeństwa i higieny pracy oraz jej składu od stopnia zagrożeń, na
które są narażeni pracownicy, zmniejszy zbędną biurokrację i koszty.

8.Wyłączenie zakładów pracy zatrudniających nie więcej niż 20
pracowników spod regulacji dotyczących zwolnień grupowych .
Pozwoli to zmniejszyć biurokrację i koszty związane z wymianą pracowników
w małych firmach.

9.Przyjęcie dolnej granicy zwolnienia grupowego powyżej 5
pracowników zwolnionych.

10.Uzależnienie wysokości odpraw pieniężnych dla zwalnianych
pracowników od stażu pracy u danego pracodawcy, a nie jak dotychczas od
ogólnego stażu pracy.
Pracodawca nie powinien ponosić konsekwencji wynikających z zatrudnienia
pracownika u innych pracodawców.
Pracownikowi przysługiwałaby odprawa:
po 2 latach pracy u danego pracodawcy - jednomiesięczna
po 4 latach pracy u danego pracodawcy - dwumiesięczna
po 8 latach pracy u danego pracodawcy - trzymiesięczna

Obecnie pracownikowi przysługuje odprawa:
poniżej 10 lat ogólnego stażu pracy - jednomiesięczna
10 - 20 lat ogólnego stażu pracy - dwumiesięczna
20 lat i powyżej ogólnego stażu pracy - trzymiesięczna

11.Podwyższenie granicy zatrudnienia z 20 do 50 pracowników
powyżej której pracodawca jest zobowiązany do utworzenia zakładowego
funduszu świadczeń socjalnych.
Zmniejszy biurokrację związaną z administrowaniem funduszu.





NA CZYM JESZCZE ZALEŻY PRACODAWCOM?



W celu ograniczenia biurokracji i kosztów związanych z zatrudnianiem
wymianą pracowników postulujemy:

1.Zwolnienie pracodawców z obowiązku uzasadnienia wypowiedzenia
umowy o pracę .

Nie można zmuszać pracodawcy do zatrudniania pracownika, z którego jest
niezadowolony. Trudno udowodnić, że nie ma się do pracownika zaufania, że
nie pasuje do zespołu, że jest niedostatecznie wydajny i kreatywny. W
sytuacji konfliktowej przed sądem pracy pracodawcy stają się bezsilni.

2.Obniżenie kosztu zasiłków chorobowych wypłacanych poprzez
przyjęcie regulacji, że za pierwsze dwa dni zwolnienia nie przysługuje
zasiłek.

3.Obniżenie wysokości wynagrodzenia lub zasiłku za czas choroby.

4.Rezygnacja z rocznego limitu godzin nadliczbowych i ograniczenie
się do dyrektywy UE, która określa, że tygodniowy czas pracy wraz z
godzinami nadliczbowymi nie może przekraczać - 48 godzin.

5.Wydłużenie okresu rozliczeniowego czasu pracy do 12 miesięcy w
szczególnych przypadkach, zgodnie z dyrektywą UE, pozwoliłoby na lepsze
gospodarowanie czasem pracy.

Polska Konfederacja Pracodawców Prywatnych
Związek Rzemiosła Polskiego
25 stycznia 2002 r.